Rehabilitacja ruchowa jest ważnym elementem w leczeniu osób z chorobą Alzheimera. Odgrywa ona istotną rolę w podtrzymywaniu aktywności chorego oraz poprawia jakość życia.

Podczas realizacji projektu mającego na celu pomoc osobom z chorobą Alzheimera poznałam wielu pacjentów, z których część była osobami leżącymi bez kontaktu. Pozostała część to pacjenci chodzący na różnym etapie otępienia. Realizując projekt starałam się, aby rehabilitacja była zawsze dobrana indywidualnie dla każdego pacjenta uwzględniając jego aktualny stan zdrowia.

Podsumowanie projektu - rehabilitant

 

W przypadku osób leżących z głębokim otępieniem stosowałam ćwiczenia bierne skupiając się na kończynach dolnych, aby zapobiec zakrzepom. Bardzo istotne jest także oklepywanie by nie dopuścić do odkładania wydzieliny w płucach oraz zmiany pozycji i pionizacja, w celu zapobiegania odleżynom. W pracy z takimi osobami bardzo ważne jest wsparcie opiekuna w opiece nad chorym oraz edukacja jak z nim postępować. Instruktaż którego udzielałam opiekunom miał na celu naukę pielęgnacji osoby leżącej. Opiekunowie poznali między innymi pozycje ułożeniowe, techniki masażu i ćwiczenia przeciwzakrzepowe. Opiekunowie bardzo chętnie korzystali z takiego wsparcia.

Rehabilitacja funkcjonalna

Osoby chodzące, które odwiedzałam podczas trwania projektu były na różnym etapie  ograniczenia funkcjonalnego i intelektualnego. W przypadku takich osób fizjoterapia miała za zadanie utrzymać jak najlepszą kondycję fizyczną i psychiczną zapobiegając powikłaniom.

Ćwiczenia, które stosowałam u pacjentów chodzących w trakcie trwania projektu miały na celu poprawę kondycji fizycznej poprzez wzmocnienie siły mięśniowej, zwiększenie zakresu ruchu w stawach oraz poprawę krążenia. Ruch poprawia również pracę jelit i jakość snu.

Rehabilitacja podtrzymuje samodzielne funkcjonowanie u pacjentów we wczesnym etapie choroby. Poprzez ćwiczenia kończyn dolnych umożliwiamy sprawniejsze przemieszczanie się, ćwiczenia kończyn górnych pozwalają na samodzielne przebieranie się bądź spożywanie posiłków, natomiast ćwiczenia mięśni dna miednicy poprawiają pracę zwieraczy.

Współpraca pacjentów w dużej mierze zależna była od stopnia zaawansowania choroby. Większość pacjentów współpracowała bardzo chętnie. Niektórzy jednak potrzebowali dużej mobilizacji, poprzez np. rozpoczęcie ćwiczeń z opiekunem, po chwili chętnie włączali się do ćwiczeń podejmując formę rywalizacji czy współzawodnictwa. W swojej pracy zauważyłam również, że pacjenci przejawiający zachowania agresywne wyciszają się po wysiłku fizycznym.

Podczas wizyt w domu chorego staram się wykorzystywać przedmioty tam będące tj. krzesło, kij od mopa czy schody. Bardzo ważnym elementem rehabilitacji, który wykorzystałam w pracy z pacjentami są ćwiczenia oddechowe, samoobsługi i czynności dnia codziennego. Zachęcałam opiekunów do kontynuacji pokazanych ćwiczeń po zakończeniu projektu.

Praca z osobą chorą na Alzheimera wymaga dużego zaangażowania i cierpliwości nie mniej jednak daje ogromną satysfakcje.  Zadowolone twarze pacjentów oraz ich opiekunów są bardzo motywujące do dalszego działania.

Podsumowując uważam, że rehabilitacja jest niezbędną składową terapii osób dotkniętych chorobą Alzheimera pozwalającą utrzymać jak najlepszą sprawność zarówno fizyczną jak i psychiczną.

Ewelina Demczuk

rehabilitant