C

Zapisywanie plików cookie

Używamy plików cookies w celu poprawienia funkcjonowania tej strony.

Więcej informacji...

Siedleckie Stowarzyszenie Pomocy Osobom z Chorobą Alzheimera

Podsumowanie realizacji projektu edukacyjnego skierowanego do dzieci klas II-IV szkół podstawowych pt. „Dlaczego babcia nie pamięta mego imienia”

Projekt  współfinansowany  przez Zarząd Województwa Mazowieckiego, w ramach realizacji zadania publicznego „Promowanie zdrowia psychicznego wśród mieszkańców Mazowsza”.

Projekt realizowany był w okresie od 20 września  do 25 października 2017 r.  Do współpracy zostały zaproszone szkoły z terenu miasta Siedlce  (dwie szkoły) oraz szkoły gminne z terenu powiatu siedleckiego  (sześć szkół) i jedna szkoła z terenu powiatu sokołowskiego.  Na zaproszenie odpowiedziało siedem szkół. Jedna z miasta Siedlce i sześć szkół gminnych.  W zajęciach uczestniczyło 244 uczniów z tego w wieku 8 lat – 91 osób, w wieku 9 lat – 114 osób, w wieku 10 lat – 39 osób.  Zajęciami edukacyjnymi objęto trzy klasy drugie, osiem klas trzecich i cztery klasy czwarte.

Czas trwania jednych zajęć to dwie godziny lekcyjne. Zajęcia rozpoczynaliśmy krótkim wstępem jaką organizację reprezentujemy, czym się zajmujemy i o czym będziemy w czasie zajęć rozmawiać. Następnie poznawaliśmy swoje imiona starając się je zapamiętać. Osoby prowadzące przedstawiały się i prosiły dzieci o zapamiętanie imion.

Zajęcia podzielone były na cztery etapy:

  1. Prezentacja multimedialna na temat choroby Alzheimera, jej etapów, zmian zachodzących w mózgu człowieka, zachowań osoby chorej w kolejnych fazach choroby. Prezentacja oparta na kolorowych rysunkach, dostosowanych do wieku dzieci,  przedstawiających zachowania osób chorych na Alzheimera.  Tłumaczyliśmy dzieciom jakie nietypowe zachowania mogą występować u osób chorych, jak powinny na nie zareagować i jak mogą pomóc osobie chorej. W części końcowej prezentacji omówiono znaczenie zdrowego stylu życia w trzech wymiarach:  odżywianie, ćwiczenie pamięci i aktywny wypoczynek.
  2. Ćwiczenia pamięci poprzez rozwiązywanie łamigłówek, odwzorowywanie figur, kojarzenie znaków, rozwiązywanie krzyżówek.  Do części ćwiczeń wykorzystywane były alkogogle. Osoba chora na Alzheimera ma problemy z polem widzenia oraz zaburzenia równowagi. Wykonywanie zadań z użyciem alkogogli pokazywało dzieciom jak trudno jest żyć osobie chorej.
  3. Ćwiczenia z rozkładaniem tabletek do kasetek na cały tydzień według określonego schematu. Rolę tabletek pełniły najmniejsze cukierki „tiktaki”. Osoba chora ma niesprawne ręce i rozkładanie małych tabletek sprawia ogromna trudność. Dzieci zadanie wykonywały w rękawiczkach, co powodowało, że trudno było chwytać małe przedmioty.
  4. Ćwiczenia z obciążnikami zakładanymi na ręce i nogi i poruszanie się w nich pomiędzy przeszkodami z naczyniem w ręku. Osoby chore mają ociężałe ręce i nogi. Powoduje to utrudnienie w poruszaniu się oraz wykonywaniu nawet prostych czynności.  Dzięki obciążnikom dzieci mogły doświadczyć takiego utrudnienia. Zadanie polegało na przejściu pomiędzy pachołkami trzymając w rękach talerzyk z piłeczkami mając założone  obciążniki na rękach i nogach. Przejścia były trzy. Pierwsze z pełnym polem widzenia, drugie z polem widzenia zaburzonym przez alkogogle jasne (dzień), trzecie w alkogoglach ciemnych (wieczór i noc).

Przy wszystkich ćwiczeniach mówiliśmy dzieciom jak mogą w takiej sytuacji pomóc osobie chorej.

Po zajęciach praktycznych dzieci wypełniały krótki quiz  podsumowujący wiedzę zdobytą w czasie zajęć. Quiz składał się z dwóch części. Pierwsza: co dzieci zapamiętały o chorobie Alzheimera. Druga: sprawdzająca stopień koncentracji podczas zajęć oraz dająca możliwość podzielenia się jak dzieci spędzają wolny czas i jakie są ich ulubione zajęcia.

Część I quizu.

  1. O jakiej chorobie była mowa w czasie zajęć?           – 94 % prawidłowych odpowiedzi
  2. Jak rozpoznać osobę chorą?                                    – 83% dzieci umiało podać przynajmniej trzy przykłady zachowań.
  3. Kto choruje częściej?  kobiety/mężczyźni;  osoby młode/osoby starsze     – 83% prawidłowych odpowiedzi.
  4. Zaznacz, który mózg jest zdrowy                              – 94% prawidłowych odpowiedzi.

Część II quizu.

  1. Słuchaj uważnie i zapamiętaj jak najwięcej słów. Osoba prowadząca wymienia 5 prostych rzeczowników.
  2. Jak mają na imię Panie prowadzące zajęcia?
  • 72% zapamiętało trzy imiona
  • 10% zapamiętało 2 imiona
  • 9% zapamiętało 1 imię
  • 9% nie wymieniło żadnego imienia
  1. Wymień zapamiętane słowa (wymienione w punkcie 1).
  • 24% zapamiętało 5 wyrazów
  • 18% zapamiętało 4 wyrazy
  • 18% zapamiętało 3 wyrazy
  • 7% zapamiętało 2 wyrazy
  • 3% zapamiętało 1 wyraz
  • 10% nie wymieniło żadnego wyrazu
  1. Moje ulubione zajęcie:
  • 54% – zajęcia sportowe (chłopcy gra w piłkę, dziewczęta rower i rolki), gimnastyka,
  • 22% – nauka języków, odrabianie lekcji, oglądanie programów przyrodniczych, układanie puzzli, układanie klocków lego, rozwiązywanie krzyżówek, rozwiązywanie quizów, nauka gry na instrumentach,
  • 15% – zajęcia taneczne (dziewczynki), kino, zajęcia plastyczne, słuchanie radia, oglądanie telewizji, czytanie książek, rysowanie, śpiew,
  • 15% – zabawa z rodzeństwem, wycieczki z rodzicami i rodzeństwem, opieka nad zwierzętami, pomaganie w domu, łowienie ryb z dziadkiem lub rodzicem,
  • 9% – gry komputerowe, gry na telefonie.

We wszystkich zajęciach czynnie uczestniczyli wychowawcy klas. W niektórych szkołach również dyrektorzy.  Dzieci były zachwycone różnorodnością ćwiczeń.  Największe wrażenie zrobiły zajęcia w alkogoglach i z obciążnikami. Najtrudniejszym zadaniem było rysowanie zegara z nałożonymi alkogoglami. Wychowawcy bardzo pozytywnie ocenili niekonwencjonalny sposób przekazywania dzieciom wiedzy na temat tak trudnej do zrozumienia choroby. Dyrektorzy byli zainteresowani kontynuacją edukacji o chorobie w klasach starszych.

Na zakończenie zajęć dzieci otrzymały materiały edukacyjne oparte na rysunkach wykorzystanych w prezentacji: plan lekcji, zakładkę magnetyczną do książki, długopis, folder informujący o chorobie Alzheimera w formie komiksu i pierniczki. Dyrekcji i wychowawcom przekazaliśmy podziękowanie za umożliwienie przeprowadzenia zajęć, a do biblioteki szkolnej zostały przekazane książeczki wyjaśniające w przystępny sposób chorobę Alzheimera. Książeczki powinni przeczytać również rodzice.

W naszej ocenie założony cel został osiągnięty. Przedstawiona analiza  przeprowadzonego quizu sprawdzającego jest tego dowodem.  Już w czasie zajęć dzieci opowiadały, że widziały podobne zachowania osób starszych, ale nie wiedziały, że to jest choroba.   

Relacje z zajęć w szkołach były na bieżąco umieszczane na stronie internetowej stowarzyszenia oraz na facebooku.  Otrzymywaliśmy zaproszenia do realizacji programu w szkołach w innych powiatach.

Relacja z zajęć ukazała się w „Telewizyjnym Kurierze Mazowieckim” oraz w „Radiu dla Ciebie”  w dniu 10 października 2017r.

13.11.2017